Tsubaki Kırtasiyesi

Yirmi beş yaşındaki Hatoko, büyükannesinden miras kalan Kamakura’daki küçük kırtasiyeye geri döner. Katı ama bilgece bir disiplinle yetiştirilmiş, şimdi ise sıra büyükannesinin mesleğini devralmaya gelmiştir: mektup yazarlığı.

Çünkü bir mektup yalnızca sözcüklerden ibaret değildir. Kâğıdın dokusu, mürekkebin rengi, zarfın biçimi, hatta pulun seçimi bile bir anlam taşır. Hatoko’ya gelenlerin dilekleri çeşitlidir: yeni yıl tebrikleri, bir maymunun ölümü için yazılan taziye, ayrılık satırları ya da aşk mektupları... Hatoko hepsine özenle cevap verir; kırgınlıkları onarmak, kalpleri teselli etmek, gizli duyguları ifade etmek için.

Böylece Tsubaki Kırtasiyesi, yalnızca bir dükkân değil; insanların buluştuğu, barıştığı, içlerini açabildiği özel bir yere dönüşür.